Ονειροπούλι

pigeons-with-holga-flying-in-boston Πατέρα μου, είχες καιρό στον ύπνο να μ’ επισκεφτείς. Ήρθες πάλι χθες το βράδυ με μορφή περιστεριού. Γιατί ξέρω ότι η ψυχή σου είναι μοιρασμένη σε όλα τα περιστέρια αυτού του κόσμου. Μου ζήτησες ένα ψιχουλάκι που είχε πέσει από το ψωμί που έτρωγα. Στο έδωσα κι έσκυψα να σε φιλήσω. Έκλεισα τα μάτια κι ένιωσα το ζεστό σου μάγουλο με τα γένια που τσιμπούσαν. Σου ψιθύρισα «σ’ αγαπώ μπαμπά…». Κι ύστερα πέταξες. Και ξάφνου, όπως γίνεται στα όνειρα σε μια στιγμή, βρέθηκα σε ένα πανέμορφο κήπο. Ήσουν εκεί κι είχες πάρει την ανθρώπινη μορφή σου αλλά όχι εκείνη τη θνητή. Είχες τη ζωντάνια του Παραδείσου και όλα τα χρώματα είχαν την αληθινή τους απόχρωση. Εκείνη την απόλυτη. Ξυπόλυτος στο καταπράσινο γρασίδι, φορούσες ένα κοντό παντελονάκι κι ένα άσπρο φανελάκι λερωμένο με κόκκινο ζουμί από καρπούζι και κουκούτσια. Στο πρόσωπο είχες ένα παιδικό χαμόγελο κι είχες φτιάξει μια σφυρίχτρα από φύλλα καλαμποκιού για να καλείς τα περιστέρια όπως έκανες τότε. Γύρισες προς το μέρος μου χαμογελαστός και μου είπες. «Τι νόμισες; Θα έμενα για πάντα πουλί; Κάποια στιγμή θα γύριζα…»

-Ευλαμπία Τσιρέλη-

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη,  μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s