Το χαλασμένο ρολόι

steampunk_eye_by_koalalalala-d6f01u8(απόσπασμα από το διήγημα)

(…) Πλησίαζε το σαββατοκύριακο, και η Μάντελιν, όπως πάντα, στεναχωριόταν που θα άφηνε τη Βιβλιοθήκη. Αγαπούσε υπερβολικά τη δουλειά της. Καθώς κυλούσε το καροτσάκι με τα βιβλία, τακτοποιώντας τα στα ράφια, λίγο πριν το σχόλασμα της Παρασκευής, έφτασε στον τομέα των βιβλίων Μηχανικής∙ ένα, σχετικά, αδιάφορο για εκείνη τμήμα, αφού τα βιβλία Μηχανικής δεν την ενδιέφεραν και πολύ. Την προσοχή της, όμως, τράβηξε ένα βιβλίο που της φάνηκε ότι το έβλεπε για πρώτη φορά. Και όντως. Ήταν ένα βιβλίο χωρίς κωδικό, κάτι που σήμαινε ότι δεν άνηκε στα βιβλία της Βιβλιοθήκης. Ήταν, ωστόσο, προσεκτικά τοποθετημένο στο ράφι, ανάμεσα στα υπόλοιπα και όχι επάνω στα βιβλία ή κάπου δίπλα, κάτι που σήμαινε ότι, μάλλον, κάποιος το είχε ξεχάσει εκεί. Η Μάντελιν έπιασε τη ράχη και το τράβηξε από τη σειρά. Ήταν πανέμορφο, δεμένο με σκούρο κόκκινο δέρμα και χρυσό τελείωμα στις σελίδες. Ο τίτλος φιγουράριζε ανάγλυφος και η Μάντελιν πέρασε το χέρι της από πάνω σαν να διάβαζε γραφή Braille. «Το χαλασμένο ρολόι», διάβασε ψιθυριστά. Ο συγγραφέας ονομαζόταν Αιμίλιος Χάρβεϊ. Το όνομα δεν της έλεγε απολύτως τίποτα, αλλά ο τίτλος του βιβλίου τη μαγνήτισε. Κοίταξε το ρολόι της. Δούλευε κανονικά και έδειχνε 5:45 το απόγευμα.

Αφού τακτοποίησε τα υπόλοιπα βιβλία στα ράφια, έβαλε το περίεργο βιβλίο στη μπλε τσάντα της και βγήκε από τη Βιβλιοθήκη. Είχε αρχίσει να βρέχει και αυτό της απαγόρευε να κάνει τη συνηθισμένη βόλτα της στην παραλία. Έτσι, ξεκίνησε για το σπίτι. Σε όλο τον δρόμο, σκεφτόταν πώς μπορεί να βρέθηκε εκεί εκείνο το βιβλίο. Να το άφησε κάποιος επίτηδες; Γιατί να το ξέχασε, αποκλείεται. Να το έβαλε κατά λάθος στο ράφι, αντί για κάποιο άλλο το οποίο πήρε μαζί του; Πάλι δύσκολα, γιατί όποιο βιβλίο βγαίνει από τη Βιβλιοθήκη ελέγχεται, οπότε θα καταλάβαινε ότι πήρε λάθος βιβλίο. Τέτοιες σκέψεις βασάνιζαν το μυαλό της μέσα στη βροχή, μέχρι το σπίτι. Θα το διάβαζε το βιβλίο, αλλά δεν ήταν και πολύ ενθουσιασμένη με αυτό, αφού το είχε βρει στον τομέα της Μηχανικής και, όπως είπαμε, η Μάντελιν δεν ήταν λάτρης αυτών των θεμάτων. Ωστόσο, κάτι της έλεγε ότι δεν ήταν ένα απλό βιβλίο Μηχανικής. Άρχισε να κάνει πηδάλι γρηγορότερα και λόγω της ανυπομονησίας να φτάσει γρήγορα σπίτι, αλλά και λόγω της βροχής που είχε αρχίσει να δυναμώνει.

Μπήκε στο σπίτι και έβγαλε τα μουσκεμένα της παπούτσια. Σκούπισε τα μαλλιά της που έσταζαν βροχόνερο και άρχισε να βγάζει τα βρεγμένα ρούχα της. Ξεκούμπωσε το ρολόι της και το κοίταξε. Είχε σταματήσει στις 6:06. Χτύπησε το τζαμάκι όπως συνήθιζε να κάνει, κι εκείνο συνέχισε να δουλεύει. Τώρα όμως έπρεπε να το ξανακουρδίσει στη σωστή ώρα, που ήταν 6:40. Το διόρθωσε και συνέχισε να προσπαθεί να στεγνώσει. Έφτιαξε κάτι πρόχειρο να φάει και κάθισε στην αγαπημένη της πολυθρόνα. Η γάτα της γουργούρισε στα πόδια της. Άνοιξε την τσάντα της κι έβγαλε από μέσα το βιβλίο. Μασουλώντας ένα μήλο, ξαναχάιδεψε τον τίτλο του βιβλίου ΄Το χαλασμένο ρολόι΄, χαμογελώντας. Σαν το δικό μου, σκέφτηκε. (…)

~Ευλαμπία Τσιρέλη~

Βρείτε ολόκληρο το διήγημα στο νέο βιβλίο “Χρόνειρα. Παράξενες Διηγήσεις & αδέσποτα ποιήματα”“Χρόνειρα. Παράξενες Διηγήσεις & αδέσποτα ποιήματα”, που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη,  μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s