Αλλά-ζωντας

imagesΠώς αλλάζουν οι άνθρωποι…
σαν τα μαλλιά που ασημίζουν
και σαν τις χαρακιές στην άκρη των ματιών
που έγιναν αυλάκια για τα δάκρυα
πριν αυτά πέσουν στο μαξιλάρι.
Αλλάζει η όψη, αλλάζει και το μέσα.
Σκληραίνει.
Ξεχνά το χέρι ν’ αγγίζει με τρέμουλο,
ξεχνούν τα χείλη να σφίγγουν από πόθο.
Κι εκείνο το βλέμμα, ξεχνά να κοιτάζει βαθιά.
Μόνο βλέπει. Μετρά. Υπολογίζει.
Είναι το μεγάλωμα, που μας έκανε ρόλους.
Είναι ο έρωτας που περιορίσαμε στη νιότη.
Είναι το πάθος που ενοχοποιήσαμε.
Που φοβηθήκαμε,
μην και ταράξει την τακτοποιημένη μας ζωή.
Είναι τα σχέδια που δεν σηκώνουν πια ανατροπές.
Είναι κι εκείνα που δεν είπαμε,
γιατί δεν άρμοζαν στην ηλικία μας πια.
Είναι και τα όνειρα…
Αυτά που ταυτίσαμε με το ακατόρθωτο,
μέσα στον βουβό αναστεναγμό μας.
Κι είναι κι ο χρόνος…
που ανασηκώνει αδιάφορα τους ώμους
και σου αποδίδει όλη την ευθύνη.

~Ευλαμπία Τσιρέλη~

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη,  μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s