Πανσέληνοι

panselinoi_poetr_evlampia_tsireli_read_me

Ευλογημένοι αυτοί που βρήκαν
μιαν αγάπη άξια
να ορμήσουν σαν πανσέληνοι.
Ολόκληροι, θρασείς
και άτρομοι
μπρος στα σκοτάδια.

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Ματαιότης

mataiotis_vanity_evlampia_tsireli

Εκείνες τις μεταιχμιακές, απαίσιες ημέρες
που συνειδητοποιούσε τη ματαιότητα των πάντων,
βρισκόταν εγγύτερα στην ψυχική της γαλήνη.

Δεν υπάρχει πιο αφοπλιστική,
υπέροχα απαξιωτική
και ηδονικά καθησυχαστική φράση
από το ‘ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης’.

©Ευλαμπία Τσιρέλη

 

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Πώς αγαπούν οι ποιητές

Δεν ξέρεις πώς αγαπούν οι ποιητές.
Οι ποιητές στην αγάπη μπαίνουν σαν πανσέληνοι*
Και δεν βγαίνουν ποτέ
Δεν κατεβαίνουν απ’ τον ουρανό σαν ερωτεύονται
Σε φωτίζουν τις νύχτες
Να έχεις φως εκεί που πας
Να μη φοβάσαι
Να μαγεύεσαι
Να έχεις κάτι να κοιτάζεις όταν προσεύχεσαι
Αν σε διαλέξει ποιητής, ζεις για πάντα
Κι αν τον αφήσεις, πεθαίνει για πάντα για να ζήσεις πάλι εσύ.
Αν κλέψεις καρδιά ποιητή,
θα έχεις λίγο απ’ το χρυσάφι του κόσμου στα χέρια σου,
αφού πρώτα σκοτώσεις τον δράκο.

(*από τον στίχο «και στην αγάπη ξέρω να μπαίνω σαν πανσέληνος». To Μονόγραμμα. O. Ελύτης)

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

“….”

baf3539c65

Χειρότερες απ’ τις σιωπές σου,
είναι οι μονολεκτικές σου απαντήσεις∙
το “ναι”, το “όχι”, το “καλά”∙
αφήνουν ‘κείνη την αβάσταχτη αναμονή
και μάταιη ελπίδα
ότι κάτι ακόμα θα ακολουθήσει.

Ύστερα, είναι κι εκείνη η φονική ευκολία
με την οποία ξεχνάς να πεις “καληνύχτα”.

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Ποιος

tumblr_lgmzyjPgVs1qamlovo1_500

Όσο κανείς μεγαλώνει, τόσο μεγαλώνει η μοναξιά του.
Κι αυτό δεν οφείλεται στην απουσία ανθρώπων,
αλλά είναι επειδή περίμενε από αυτούς να τον ορίσουν.

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Καθ’ οδόν

out-the-amtrak-window-in-upstate-new-york

Κακό πράγμα να κουβαλάς στις βαλίτσες σου μονάχα όνειρα.
Οι βαλίτσες αγαπούν τους σταθμούς και τα όνειρα τον δρόμο.
Δεν συνεννοούνται. Δεν φτάνεις ποτέ.

Κακό πράγμα να’ χεις για σπίτια τους ανθρώπους.
Φεύγουν και χάνονται μια μέρα
Και μένεις  πάλι χωρίς κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι σου.

©Ευλαμπία Τσιρέλη

Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Το Δέντρο

3310690989

Και τι δεν θα ‘δινα να ήμουν δέντρο
Να ‘ταν το σώμα μου το σπίτι μου
Να ρίζωνα για πάντα στη γη που αγαπώ
Να ‘στεκα αγέρωχο, περήφανο στη μέση κάποιου λιβαδιού
Να μάθαινα απ’ τον άνεμο τα μυστικά του κόσμου
Να ‘μουν πολύτιμη σκιά για τον ταξιδευτή
Οι κεραυνοί να φλέρταραν το μοναχό μου σώμα
Κι όλη η ζωή μου να ‘ταν το ξημέρωμα, το σούρουπο κι η έναστρη νύχτα
Κλαδιά στον ουρανό
Ρίζες στη γη
Πνεύμα σοφό
Ώσπου οι αιώνες να με κάνουν πάλι σπόρο
Και πάλι σαν δέντρο
Να ξαναγεννηθώ

© Ευλαμπία Τσιρέλη

 Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα Ευλαμπία Τσιρέλη,  μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.